Ruch Rozwijający Weroniki Sherborne

Każda placówka dla kilkulatków stosuje pewne programy edukacyjne i metody wychowawcze. Metoda Weroniki Sherborne jest jedną z najbardziej rozpowszechnionych metod w naszym kraju. Dlaczego przedszkola tak często ją stosują i w czym tkwi jej fenomen?

Metoda Ruchu Rozwijającego opiera się na pracy z ciałem. Zakłada, że głównym czynnikiem stymulującym lub kompensującym braki w rozwoju jest ruch, który odpowiednio zaplanowany i przeprowadzony ma działanie terapeutyczne. Program zawiera zestaw ćwiczeń, które prowadzą do poznania własnego ciała, a także pomagają zdobyć pewność siebie oraz nawiązać kontakty z innymi dziećmi.

Zajęcia powinny każdorazowo rozpocząć się od powitania (np. ręką, nogą, kolanem). Później wprowadza się ćwiczenia, które mają na celu zdobycie większej świadomości ciała ( np. marsz i bieg z wysokim unoszeniem kolan, marsz na sztywnych nogach, robienie zabawnych min, mrużenie oczu). Kolejnym punktem programu są zajęcia, które wymagają nawiązania kontaktu z grupą rówieśników ( np. jedno dziecko zamyka oczy, drugie prowadzi je po całej sali). Na sam koniec zaś wprowadza się ćwiczenia relaksacyjne i wyciszające. Należy pamiętać o tym, że udział dziecka w zajęciach powinien być dobrowolny. Osoba dorosła, która przeprowadza ćwiczenia powinna nawiązać kontakt wzrokowy z każdym dzieckiem, nie krytykować podopiecznego, tylko chwalić go za każde nowe osiągnięcie i trud jaki wkłada w wykonanie ćwiczeń.

Przedszkole, które troszczy się o rozwój fizyczny dziecka używając metody Weroniki Sherborne, podejmuje jednocześnie działania, które mają na celu dbanie o wszechstronne zdrowie dziecka – fizyczne i psychiczne.

MDS, czyli Metoda Dobrego Startu w przedszkolu

Metoda Dobrego Startu została opracowana przez przez francuską fizjoterapeutkę o imieniu Thea Bugnet. Do polskich warunków została zaadaptowana przez Martę Bogdanowicz. Metoda nadaje się do stosowania w takich instytucjach jak przedszkola i szkoły. Na czym polega Dobry Start?

MDS rozwija funkcje językowe, spostrzeżeniowe: wzrokowe, dotykowe, słuchowe, motoryczne oraz właściwą współpracę między nimi. Dziecko uczy się orientacji czasowo- przestrzennej, dzięki czemu coraz bardziej świadomie organizuje swoje ruchy.

Ćwiczenia w tej metodzie podzielone są na trzy części: zajęcia wprowadzające, zajęcia właściwe oraz zajęcia końcowe. Zajęcia wprowadzające skupiają się na doskonaleniu umiejętności koncentracji uwagi, orientacji przestrzennej oraz pracy z ciałem. Dzieci uczą się więc nazw poszczególnych części ciała i odróżniają stronę lewą od prawej. Zajęcia właściwe zawierają trzy rodzaje ćwiczeń: ruchowe, ruchowo – słuchowe, ruchowo – słuchowo – wzrokowe. Ćwiczenia te, prowadzone w formie zabawy ( np. rytmiczne uderzanie w instrumenty z jednoczesnym śpiewaniem piosenki lub odwzorowanie znaków graficznych ) usprawniają motorykę przedszkolaka. Na zajęcia końcowe składają się ćwiczenia relaksacyjne (np. otrzepywanie ciała) lub logopedyczne.

Metoda Dobrego Startu nie tylko wspomaga ogólny rozwój, ale też sprawdza się jako metoda o charakterze diagnostycznym, dlatego tak bardzo istotne jest, by przedszkole, które wybierzemy dla swojego dziecka wdrażało MDS do programów pracy z przedszkolakami.

Jak pracować z uzdolnionym przedszkolakiem?

Dziecko uzdolnione posiada szereg cech, które wyróżniają go wśród rówieśników. Jest więc bardzo spostrzegawcze, szybko zapamiętuje, prawidłowo kojarzy i rozumuje, umie skupić uwagę przez dłuższy czas na danym zadaniu, posiada bujną wyobraźnię. Przedszkole dba o takich podopiecznych wdrażając odpowiednie programy.

Program pracy z dzieckiem zdolnym zakłada wspomaganie i ukierunkowywanie rozwoju dziecka zgodnie z jego wrodzonym potencjałem i możliwościami rozwojowymi. Celem programu jest wczesne rozpoznanie uzdolnień, wdrażanie do samokształcenia i systematycznej pracy nad sobą oraz utrwalanie pozytywnej motywacji do nauki. Szczególną uwagę poświęca się również kształtowaniu u przedszkolaka wiary we własne możliwości i harmonijnemu rozwojowi osobowości.

Praca z dzieckiem uzdolnionym jest pracą szczególną – zakłada ona nie tylko dodatkowe zainteresowanie ze strony nauczyciela, ale również dobór odpowiednich metod. By przedsięwzięcie przyniosło zakładane skutki, przedszkolakom uzdolnionym przydziela się trudniejsze zadania do rozwiązywania podczas pracy zbiorowej i indywidualnej, nie unika się stawiania pytań problemowych, stopniowo zwiększa się wymagania, przydziela się dodatkowe role, które mają mobilizować do podjęcia wysiłku intelektualnego.

Szczególne umiejętności warto rozwijać już od przedszkola. Zdolności takie objawią się w dzieciństwie mnogością dyplomów potwierdzających uczestnictwo w przeróżnych konkursach, a w przyszłości, kto wie, może nawet nagrodą wagi państwowej?

W co się bawić podczas deszczu?

Znana piosenka mówi o tym, że gdy pada deszcz dzieci się nudzą. Jakie zabawy stosować, by podopieczni nudy nie doświadczyli? Oto kilka pomysłów, które z powodzeniem można wprowadzić do przedszkola.

Po pierwsze: razem z grupą starszych przedszkolaków stwórzcie makietę miasta. Styropian wyśmienicie sprawdzi się jako podstawa całej makiety. Wycinajcie szablony domów, stwórzcie samochody, zastanówcie się wspólnie jakie materiały będą najlepsze do stworzenia drzew i krzewów. Przydziel podopiecznym odpowiednie zadania: niech jedni malują ulicę i chodnik, inni lepią plastelinowych mieszkańców a jeszcze inni wycinają konstrukcję domów. Dzięki temu, dzieci rozwiną nie tylko swoją sprawność manualną, ale również nauczą się współpracy i zobaczą jak ważna jest organizacja własnej pracy. Gdy zbudujecie makietę możecie zastanowić się nad stworzeniem za pomocą rękawiczek i innych dodatków pacynek, za pomocą których odegracie przedstawienie.

Po drugie: opowiedzcie wspólnie wymyśloną historię. Niech każde dziecko dokłada do opowiadania kolejne zdanie w miarę możliwości powtarzając treść, która pojawiła się już wcześniej. Zadanie takie, poprzez ciągłe zmiany kierunku akcji uczy nie tylko kreatywności lecz pozwala też ćwiczyć koncentrację oraz pamięć.

Po trzecie: pozwól dzieciom poznawać role społeczne. Przedszkole to jedna z instytucji, w której podział na role męskie i żeńskie zaczyna być widoczny. Dziewczynki bawią się w dom czy sklep, chłopcy w mechaników, lekarzy czy kierowców. Wspólna zabawa pozwoli nie tylko poznać te role ale też nauczy dzieci odpowiedzialności i troski o innych.

Program terapeutyczny w przedszkolu

W ciągu kilku pierwszych lat życia rozwój młodego człowieka następuje najszybciej. Kilkuletnie dziecko niekoniecznie musi zdawać sobie sprawę z nieprawidłowości rozwojowych, bez wątpienia powinni za to w porę dostrzec je rodzice. Na pomoc przychodzi również placówka edukacyjna: przedszkola mają opracowane specjalne programy terapeutyczne.

Celem takiej terapii jest przede wszystkim wspomaganie rozwoju przedszkolaka, a więc jego funkcji ruchowych, słuchowych i wzrokowych. Mówiąc o rozwoju, rozumie się przez to nie tylko wyrównywanie poziomu funkcji poznawczych, ale zwraca się również uwagę na rozwijanie umiejętności komunikowania się i integrowania z grupą oraz budzenie wrażliwości estetycznej.

Podczas pracy z dzieckiem stosuje się zabawy i metody, które angażują jak najwięcej zmysłów. Stosuje się więc zabawy naśladowcze, wyklaskiwanie różnych rytmów, zagadki, lepienie z plasteliny, rysowanie szlaczków, nawlekanie koralików, kreślenie figur w powietrzu czy ćwiczenia równoważne ( np. chodzenie po ławeczce). Bardzo ważne jest, by tempo programu terapeutycznego oraz poziom trudności zadań do zrealizowania był dostosowany do tempa pracy i umiejętności dziecka, dlatego stosuje się technikę „małych kroków”.

Przedszkole jest instytucją, która, dzięki szybkiemu wykryciu nieprawidłowości rozwojowym, może przeciwdziałać ich pogłębieniu się. Aby jednak programy terapeutyczne mogły przynieść zamierzony efekt, bardzo ważna jest współpraca z rodzicami, którzy obserwują dziecko gdy przebywa poza placówką. Bez tego niemożliwe jest dostosowanie programu do aktualnych potrzeb dziecka.

Błędy w wychowaniu

Dlatego też jest ważne to aby się na tych błędach uczyć i starać się ich nigdy więcej nie popełniać. Przede wszystkim kobiety najczęściej zbyt rozpieszczają swoje dzieci. Tak mocno je kochają, że nie potrafią im odmówić kolejnej lalki czy loda pomimo świadomości tego jak słodycze wpływają na stan uzębienia naszych dzieci. Takie kobiety są w stanie zrobić absolutnie wszystko dla swoich dzieci. Po drugie są niekonsekwentne, to znaczy, że mówią jedno, a robią drugie. Na przykład mówią, że dziecko nie obejrzy bajki zanim nie posprząta zabawek po czym kiedy dziecko tego nie robi włączają telewizor i pozwalają mu tą bajkę obejrzeć a same zbierają zabawki. Taki błąd wychowawczy uczy dziecko tego, że rodzic i tak wszystko dla nas zrobi. Im dziecko jest starsze tym jest gorzej. Nie potrafimy sobie wyrobić autorytetu u niego. Kolejny błąd to brak zainteresowania życiem naszych dzieci. Często zbyt zapracowane, zmęczone obowiązkami po prostu mamy ochotę zapomnieć o całym świecie. Nie słuchamy problemów naszych dzieci. Uważamy, że są błahe. Poza tym kolejny błąd to brak rozmowy i tłumaczenia swoich decyzji względem dziecka. Zazwyczaj jest na przykład zdanie: „nie bo nie i tyle”.

Wychowanie bezstresowe

Wychowanie bezstresowe nie jest najlepszym wychowaniem dla naszych dzieci. Konsekwencji zbyt liberalnego podejścia do wychowania jest bardzo wiele. Po pierwsze rodzice, którzy decydują się na ten styl wychowania muszą mieć świadomość tego, że prędzej czy później problemy z dzieckiem się zaczną. Liberalne wychowanie to wychowanie, które pozwala dziecku samemu o sobie decydować. Nie ma zakazów ani nakazów. Dziecko w zasadzie robi co chce. Po pierwsze zagrożeniem tutaj jest to, że naiwnie ufamy młodemu człowiekowi, który jeszcze nie do końca wie czego chce od życia. Może jeszcze nie zdawać sobie sprawy z konsekwencji swoich czynów. Może go to zatem zaprowadzić w złą stronę, na przykład do zbyt wczesnej inicjacji seksualnej czy też na przykład prób z alkoholem czy narkotykami. Poza tym dzieci zbyt liberalnie wychowane nie mają autorytetów wśród rodziców. Poza tym bardzo często takie dzieci czują się nie kochane. Skoro rodzice nie ingerują zbytnio w ich życie, na wszystko pozwalają, o nic nie pytają to znaczy, że im nie zależy. Poza tym rodzice, którzy chcą w ten sposób wychowywać przekraczają pewną granicę między rodzicem a dzieckiem. Bardziej starają się być kumplem. Zatem każda kobieta powinna się zdecydować jakie wychowanie dla jej dziecka jest najodpowiedniejsze.

Pielęgnacja niemowlęcia

Dzień przy maleńkim dziecku upływa bardzo szybko i wypełniony jest całym mnóstwem czynności. Niemowlę wymaga naszej nieustannej uwagi. Zadania, które przy nim wykonujemy często są powtarzalne i rutynowe, dzięki czemu łatwo możemy sobie stworzyć plan dnia i jakoś zapanować nad domowym rozgardiaszem. Oto kilka prostych zasad pielęgnacji naszego maleństwa. Bardzo istotne jest częste przewijanie. Im mniejsze dziecko tym częściej należy zmieniać mu pieluszkę. Maluszki potrafią robić kilka kupek dziennie, a ich skóra jest tak delikatna, że bardzo łatwo może ulec podrażnieniom. Ważne jest również aby zapewnić sobie odpowiednie, wygodnie miejsce do przewijania, żeby nie trzeba było się schylać oraz aby wszystkie niezbędne akcesoria były w zasięgu ręki.

Powered by WordPress & Theme by Anders Norén